Op een kille winternacht

Op een kille winternacht werd ik verblind door jouw blik.
Frustraties, woede en stille leemtes vertoonden vraagtekens op je gezicht.
Terwijl ik angstig en machteloos naar je toekeek, wou ik een reddende engel zijn,
maar ik besefte niet dat ik er zelf naar op zoek was.

Verwarring bracht ons bij elkaar,
en regen, sneeuw en storm haalden ons weer uiteen.
We voelden elkaar aan, terwijl er van liefde geen sprake was.
Eigenlijk waren we allebei gewoon zoekend naar antwoorden.

Dromen en illusies, drank en seks, haat en verdriet
scheurden onze werelden weer in duizend stukken.
Jaren verstreken en dagen en uren gleden langzaam voorbij.
Niets was nog herkenbaar.
Niets kon de herinnering nog bekoren.

Stilte kan hard zijn.
Stilte kan wreed zijn.
Maar stilte kan breken als half bevroren ijs waarin jouw weerspiegeling mijn verbeelding plots weer de kost geeft.
En net wanneer ik vrede heb gevonden met de herinnering, mijn laatste traan is vervlogen en mijn hart bevrijd is …
vertroebel je opnieuw mijn zicht.

Plots is het alsof mijn hart in jouw hand ligt,
mijn angst in jouw blik,
en mijn verdriet in jouw kus.
Maar je bent niet wat ik wou, en je was niet wat ik wou,
ook al heeft het lot allang bepaald waar de weg heen leiden zal …

Ik voel me zweven op pijnigende golven van afscheid.
Jouw zien lijden is hard, hevig en hartverscheurend.
Maar mezelf daarin verliezen is gewoonweg onaantastbaar.

Door Ine Verhagen
op 6 februari 2010

Valentijn

Wees niet alleen vandaag, maar elke dag opnieuw weer mijn Valentijn.
Volg mijn rivier van dromen en ik zal er voor je zijn.
Neem mijn hand en laat ons samen op ontdekkingsreis gaan
naar verdoken verlangens.
Geef me tijd om mezelf te geven
en ik zal helemaal de jouwe zijn.
Vergeef me mijn breekbaarheid
en ik schenk je mijn vertrouwen.
Laat onze lippen elkaar vinden
om intense emoties los te laten in een hartstochtelijke zoen.

Ik wil je meevoeren naar mijn innerlijke ik
en je hart horen bonzen van begeerte.
Tracht me niet te veranderen,
maar neem me zoals ik ben.
Ik zal alleen maar groeien en sterker worden.
Vurig en krachtig
als de bries van een leeuw.
Ontembaar en gewetensvol, maar lieflijk en zacht.
Laat ons elkaar verwennen tot het ochtendstond,
en vergaderen tot onze laatste woorden zijn gesproken.


Door Ineke Verhagen

Kerstmis

Ik zat helemaal alleen in een café en keek naar buiten.
Sneeuwvlokjes vielen uit de lucht en dwarrelden langs de ruiten.
Jeugdsentiment lonkte bij de gedachte dat de kerstman in aantocht was.
In dromen, verlangend naar stille, maar prachtige winters, hefte ik mijn glas.
Ik wilde wel eens terug een kind zijn.
Jong, onbezonnen en zonder hartepijn.
De geur van gedoofde kaarsen rond Advent maakte me warm vanbinnen
en vervormde zich tot een intens evenement.
Kerstmutsen, sjaals, wanten en handschoenen deden me hunkeren naar
romantiek bij de open haard.
Maar helaas werd ik gewekt door de barman met de woorden
‘Wat is het nu allemaal nog waard?’
Zijn kille blik en niet weggestoken egoïsme, hopend op een volgende bestelling
bracht mijn vastberadenheid in een stroomversnelling.
Ik bedankte hem, nam mijn jas en besloot de koude tegemoet te gaan.
In mezelf dacht ik ‘vent, loop naar de maan!’

Kerstmuziek weerklonk in de felverlichte straten.
Ik genoot van de krakende sneeuw onder mijn voeten,
maar voelde me tevens plots zo enorm verlaten.
Net als het meisje met de zwavelstokjes …
verteerd door leegte en zwervend op versleten sokjes.
Maar plots stond ik voor een open deur …
en werd ik verwelkomt door een heerlijke dennengeur.
Een feestelijk gedekte tafel
deed me heel even hopen op een mirakel.
Vrede wereldwijd, vrienden en familie weer bij elkaar …
Eventjes de realiteit overstemmen, daarvoor is Kerstmis
en niets is minder waar !!!


Door Ine Verhagen
op 25 december 2010

Christmas will never be the same without you

 

Christmas will never be the same without you.
No twinkling lights, no warmth, no snow …

Something has been taken away from me.
There are no presents under the tree, no kisses, no hugs for me.

The memories of the child in me are slowly fading away.
How can I accept?

Christmas time is just a time to remember you.

Something is changing inside and around me.
It’s been taking a long time, but it still hurts my soul.

I don’t believe in miracles, and I can’t change the past,
or build the future by myself.
I need somebody who will hold my hand when rain is falling down instead of snow.
Someone who keeps me warm under the Christmas tree.

Christmas time means nothing to me since you’re so far away.
Whish I could send you a postcard or give you a call,
but there are no houses or no phones in heaven.

I know you’re not coming back, and time never stops.
But stars will always shine above me, and my love will never die.
And as long as I believe, an angel will send my message to you …


Merry Christmas daddy

Verliefdheid is een zaligheid

Dat verliefdheid zalig is
Dat verliefdheid zalig is, maken ze mij niet meer wijs.
Je ziet alleen nog maar zwart en wit, maar geen grijs.
Van kriebels in je buik, moeten ze mij ook niks meer vertellen.
Ze maken je misselijk en zitten je continu te kwellen.

Verliefdheid, dacht je dat het enkel pubers overkwam?
Dream on, het is een virus en legt al je spieren lam!
En of ze nu beantwoord wordt of helemaal niet,
ze maakt je blind voor dingen die je beter wél ziet!

Waarom vertellen ze ons eigenlijk al die onzin?
Voor je het weet, trap je er met twee voeten in!
Verliefdheid overvalt als een vampier in de nacht.
Hij zuigt je helemaal leeg en neemt je in zijn macht.

Je bent niet langer meer betoverd,
maar als door een leger compleet veroverd.
Je krijgt klappen van de zweep en tergende pijn.
Al snel besef je weer hoe het is om alleen te zijn.

Verliefdheid maakt je vanbinnen helemaal kapot.
Net als liefde je kan pijnigen tot op het bot.
En toch kunnen we geen van allen zonder.
Want zonder liefde ga je gewoon ten onder.

Zonder liefde ben je wezenloos en verloren.
Als een krijsende baby die niemand kan horen.
Als een tuin zonder bloemen, een vogel zonder lied …
Grenzeloos op zoek, in een verlaten gebied.

Verliefdheid is een droom, liefde een noodzaak.
Beiden berensterk … maar soms schieten ze elkander raak!

Door Ineke Verhagen
op 23 augustus 2010

#gedichten #liefde #verliefdheid