Posts tonen met het label Youtube. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Youtube. Alle posts tonen

dinsdag 14 januari 2020

Op een kille winternacht




Op een kille winternacht werd ik verblind door jouw blik.
Frustraties, woede en stille leemtes vertoonden vraagtekens op je gezicht.
Terwijl ik angstig en machteloos naar je toekeek, wou ik een reddende engel zijn,
maar ik besefte niet dat ik er zelf naar op zoek was.

Verwarring bracht ons bij elkaar,
en regen, sneeuw en storm haalden ons weer uiteen.
We voelden elkaar aan, terwijl er van liefde geen sprake was.
Eigenlijk waren we allebei gewoon zoekend naar antwoorden.

Dromen en illusies, drank en seks, haat en verdriet
scheurden onze werelden weer in duizend stukken.
Jaren verstreken en dagen en uren gleden langzaam voorbij.
Niets was nog herkenbaar.
Niets kon de herinnering nog bekoren.

Stilte kan hard zijn.
Stilte kan wreed zijn.
Maar stilte kan breken als half bevroren ijs waarin jouw weerspiegeling mijn verbeelding plots weer de kost geeft.
En net wanneer ik vrede heb gevonden met de herinnering, mijn laatste traan is vervlogen en mijn hart bevrijd is …
vertroebel je opnieuw mijn zicht.

Plots is het alsof mijn hart in jouw hand ligt,
mijn angst in jouw blik,
en mijn verdriet in jouw kus.
Maar je bent niet wat ik wou, en je was niet wat ik wou,
ook al heeft het lot allang bepaald waar de weg heen leiden zal …

Ik voel me zweven op pijnigende golven van afscheid.
Jouw zien lijden is hard, hevig en hartverscheurend.
Maar mezelf daarin verliezen is gewoonweg onaantastbaar.

Door Ine Verhagen
op 6 februari 2010

Ik neem het zoals het komt




Deze nacht droomde ik dat iemand me ten huwelijk vroeg.
Het was niet op een romantisch strand, maar in een bruine kroeg.
We dronken geen champagne en aten geen kaviaar.
Er was alleen pils, en het brood van onze croque was amper gaar.
Rock afgewisseld met jazz muziek
vormde de achtergrond van onze tactiek.
Magie deed ons vergeten waar we waren,
zelfs al zat onbekend gezelschap naar ons te staren.


De dag maakte plaats voor de nacht,
en de sterren aan de hemel hielden stilletjes de wacht.
Tot op zeker moment weer de zon op kwam,
en ik me plots afvroeg 'wie was nu die mysterieuze man'?
Ik weet het nog steeds niet,
een droom toont soms dingen die je niet onmiddellijk ziet.
Hij kan je laten drijven op wolken van nostalgie,
soms is hij betekenisvol, soms ook pure fantasie.


Hij wist me wel één ding te vertellen,
dat is dat ik me geen vragen hoef te stellen.
Ik moet de wind laten waaien zoals hij waait,
de sneeuw laten vallen waar nieuwe oogst wordt gezaaid.
Ik moet niet zoeken naar mijn geliefde, maar hem opwachten aan de voordeur.
Wanneer hij binnenkomt, zal ik samen met hem vechten tegen de sleur.
Maar ik zal van hem houden zoals hij is.
Perfectie bestaat niet, en is ook geen gemis.


Ik zal het nemen zoals het komt.

zaterdag 10 augustus 2019

Morgen



Morgen
Eens je de 30 bent gepasseerd
verandert er toch wat in je leven.
De eerste liefdesles ben je reeds verleerd,
want meestal duurt die maar heel even.


Ik heb geen crimineel verleden,
en nog steeds een blanco strafblad.
Ik heb wel buiten de lijntjes getreden,
en mijn portie wel gehad.

Maar vanaf morgen zal alles anders zijn.

Elke ochtend spring ik uit bed,
en geef ik toe aan mijn ongezonde rookverslaving.
De koffie heb ik inmiddels op het aanrecht klaargezet.
Een tabakstop wordt de volgende uitdaging!


Terwijl ik sta te wachten op de bus
droom ik van de prins op het witte paard.
Bijna omver geduwd door een brutale Rus,
ben ik al even snel weer van de kaart.

Zal het morgen anders zijn?

Wanneer leeftijdsgenoten zaniken over kids,
huizen kopen en verbouwen,
vraag ik me af of dat alles wel aan mij is besteed.
Als ik met de eerste de beste moet trouwen,
bespaar ik me liefst dergelijke zorgen en leed.

Van datingsites heb ik weinig kunnen leren.
Ik kom gewoon buiten en maak alle dagen lol.
Hopeloze liefdesaanzoeken doen mijn maag eerder keren.
Dus ik loop zingend rond, van de lage do naar de hoge sol!


Morgen zal het absoluut anders zijn.

Misschien is mijn partner tien jaar ouder,
of misschien wel tien jaar jonger.
Zolang ik maar kan rusten op zijn schouder,
en niet blijf zitten op mijn honger.
Ik pluk iedere nieuwe dag,
en wentel mezelf in ieder intens gevoel.
Ik geniet van elk moment dat ik in mijn geliefde zijn armen liggen mag.
Hopelijk is er iemand die begrijpt wat ik bedoel.


Het tij kan snel keren.
Maar maak je toch geen zorgen.
Tracht niets te forceren,
want alles komt goed …


morgen.


Door Ineke Verhagen
op 16 juni 2013

Geheim



Geheim

Ik wil een geheim voor je bewaren.
Ik wil het zelfs met je delen.
Ik kan het vasthouden in mijn hand.
Alleen zou het dan wel eens kunnen breken.

Ik wil je geheim dicht bij mij houden,
het koesteren en het af en toe de vrije loop laten.
Alleen loopt het dan de kans om zijn weg te verliezen.

Ik kan er voor je zijn en je geheim een plaats geven.
Ik kan het koesteren en het verzorgen als een kind.
Ik zou het kunnen liefhebben en ervan houden met heel mijn hart.
Maar het gevaar het op een dag niet meer in de hand te hebben,
zou dan alsmaar groter worden.

Je hebt een geheim, en ik draag het mee.
Soms weegt het zwaar, soms licht.
Wij hebben een geheim,
en ik vraag me soms af waarom het dat eigenlijk is.
Alleen weet ik dat het zich in mijn binnenste nestelt
en ik er tegen vecht om de controle niet te verliezen.

Ik wil je geheim bewaren … voor altijd zelfs.
Ik wil het voor eeuwig in mijn hand houden,
en het risico lopen dat het breekt.
Ik weet alleen niet of ik klaar ben om de scherven op te vangen.


Door Ine Verhagen
op 21 september 2010

donderdag 21 maart 2019

Geef me twee woorden




Geef me twee woorden

en ik geef je er duizend terug.
Duizend woorden met een miljoen betekenissen.
Duizend redenen om je te laten gaan
en duizend redenen om je bij me te houden.

Toon me één emotie
en ik geef je een meer van tranen in de plaats.
Tover me de treden naar de sterren en waak over me …
waar je ook bent.

Met je wilde haren en je ogen zo donker als de nacht,
maak je me duizelig en soms verward.
Net als smeltende sneeuw dwarrel je rond in het park,
in de stad en in elke steeg.

Draag samen met me de wereld.
Vier armen om ze te ondersteunen
en twee harten om ze te verbinden.
Help me een haveloze ziel te redden,
en hem even te verlossen van zijn eenzaamheid.

Vergeef me mijn verliefdheid
en ik zeg vaarwel tegen de vlinders in mijn buik.
Vergeef me mijn idealisme
en maak me wakker als het tijd is om op te staan.

Door Ineke Verhagen
23 november 2013

maandag 14 januari 2019

In de kledingszaak




Tijdens de solden kan er vanalles gebeuren.
En ik vertel het graag in geuren en kleuren!

Tom en Ann werken in de afdeling ‘kleding’
en ieder doet daar lekker zijn eigen ding.
Ann helpt de vrouwen aan bh’s en slips,
en geeft hen tussendoor sappige tips.
Tom begint tussen de kleerhangers te zoeken,
en vindt voor de mannen de meest sexy onderbroeken.

De vrouwen dragen open schoenen zonder sokken,
zodat de mannen kunnen gluren onder hun rokken.
Voor sommigen zijn er ook nog bretellen,
terwijl anderen meer hebben aan sjartellen.
Dan zijn er nog de chique vrouwenjuwelen
en die vinden de mannen echt om te strelen!

Vervolgens gaan de mannen naar de pashokjes,
en daar zijn ze absoluut in hun nopjes.
Bij de vrouwen is het moeilijker om te beslissen,
waardoor de mannen diep in hun zak moeten vissen.

Aan de kassa schrikken ze zich dan ook een ongeluk,
en woedend geeft de man de vrouw een ruk!
De vrouw trekt aan de man zijn sjaal,
en gaat bijna met zijn hele bezit aan de haal!


zondag 30 september 2018

Draag me naar de sterren



Draag me naar de sterren en geef me de nacht.
Draag me naar een plek zonder lawaai..
een plek waar ik tot rust kan komen...
waar ik mijn ogen kan sluiten ...
een plek waar niets moet en ik mezelf kan zijn.
Draag me over de horizon
Leg me neer in het gras en laat me dromen,
dromen van verre mooie oorden.
Draag me op je arm, in je hand of in je hart.
Laat me rusten op je schouder.
Draag me over zee ...
Over wilde golven, over golfbrekers,
over grenzen.
Draag me naar de natuur, naar een bos
naar de schoonheid van elk nieuw seizoen.
Draag me gewoon ergens heen ...
Door Ineke Verhagen
20 september 2018

zaterdag 29 september 2018

Ik hou van Schoten

Ik hou van Schoten





Wat heb ik er toch steeds van genoten,
mijn jeugd doorgebracht te hebben in Schoten.
Al ben ik een eindje verder geboren,
in Schoten heb ik mijn hart verloren.
Hier kom ik steeds weer thuis en ben ik nooit alleen,
want in dit gezellige dorp kent iedereen, iedereen.

Nu de nostalgie ons langzaam begint te besluipen,
willen we allen wel eens in de geschiedenis kruipen.
Misschien beginnen er sommigen stilletjes te verlangen,
om nog een keertje aan de katrol in Iepenburg te hangen.
Of willen we nog eens op logement aan de vaart?
Helaas is hotel Westende reeds lang van de kaart.

Denken we niet vaak terug aan die goeie oude tijd,
waarin het karretje van Dina ons huisje voorbij rijdt?
Liggen onze badpakken en zwembroeken niet te verduren,
sinds het slopen van de Schotense zwembadmuren?
En dromen we soms niet van de lekkere verse soep,
waarmee de soepboer klaarstond op de rand van de stoep?

Wie wil er niet nog eens met de fiets over de brug,
naar het zwembad van Brasschaat en terug.
Krijgen we na een nachtje stappen nooit het water in de mond,
voor een pakske friet van de Chalet bij ochtendstond?
Willen we soms niet even teruggaan in de tijd?
Want deze herinneringen willen we toch niet kwijt?

Nu de jaren aan onze neus zijn voorbij gegaan,
is volgens mij toch nog niet alles gezegd en gedaan.
Want als zuster Alberta ons niet ter wereld had gebracht,
zag Schoten er helemaal anders uit bij dag en bij nacht.
Met de nodige heimwee blijven we er toch zeer trots op,
te kunnen zeggen “Schoten is en blijft top!”


Door Ine Verhagen
op 11 februari 2014

Dat verliefdheid zalig is

Verliefdheid is een zaligheid.




Mooie gedichten en Poëzie

Dat verliefdheid zalig is

Dat verliefdheid zalig is, maken ze mij niet meer wijs.
Je ziet alleen nog maar zwart en wit, maar geen grijs.
Van kriebels in je buik, moeten ze mij ook niks meer vertellen.
Ze maken je misselijk en zitten je continu te kwellen.

Verliefdheid, dacht je dat het enkel pubers overkwam?
Dream on, het is een virus en legt al je spieren lam!
En of ze nu beantwoord wordt of helemaal niet,
ze maakt je blind voor dingen die je beter wél ziet!

Waarom vertellen ze ons eigenlijk al die onzin?
Voor je het weet, trap je er met twee voeten in!
Verliefdheid overvalt als een vampier in de nacht.
Hij zuigt je helemaal leeg en neemt je in zijn macht.

Je bent niet langer meer betoverd,
maar als door een leger compleet veroverd.
Je krijgt klappen van de zweep en tergende pijn.
Al snel besef je weer hoe het is om alleen te zijn.

Verliefdheid maakt je vanbinnen helemaal kapot.
Net als liefde je kan pijnigen tot op het bot.
En toch kunnen we geen van allen zonder.
Want zonder liefde ga je gewoon ten onder.

Zonder liefde ben je wezenloos en verloren.
Als een krijsende baby die niemand kan horen.
Als een tuin zonder bloemen, een vogel zonder lied …
Grenzeloos op zoek, in een verlaten gebied.

Verliefdheid is een droom, liefde een noodzaak.
Beiden berensterk … maar soms schieten ze elkander raak!


Door Ine Verhagen
op 23 augustus 2010

#gedichten #liefde #verliefdheid

zaterdag 15 september 2018

Verliefdheid is een zaligheid





Dat verliefdheid zalig is
Dat verliefdheid zalig is, maken ze mij niet meer wijs.
Je ziet alleen nog maar zwart en wit, maar geen grijs.
Van kriebels in je buik, moeten ze mij ook niks meer vertellen.
Ze maken je misselijk en zitten je continu te kwellen.

Verliefdheid, dacht je dat het enkel pubers overkwam?
Dream on, het is een virus en legt al je spieren lam!
En of ze nu beantwoord wordt of helemaal niet,
ze maakt je blind voor dingen die je beter wél ziet!

Waarom vertellen ze ons eigenlijk al die onzin?
Voor je het weet, trap je er met twee voeten in!
Verliefdheid overvalt als een vampier in de nacht.
Hij zuigt je helemaal leeg en neemt je in zijn macht.

Je bent niet langer meer betoverd,
maar als door een leger compleet veroverd.
Je krijgt klappen van de zweep en tergende pijn.
Al snel besef je weer hoe het is om alleen te zijn.

Verliefdheid maakt je vanbinnen helemaal kapot.
Net als liefde je kan pijnigen tot op het bot.
En toch kunnen we geen van allen zonder.
Want zonder liefde ga je gewoon ten onder.

Zonder liefde ben je wezenloos en verloren.
Als een krijsende baby die niemand kan horen.
Als een tuin zonder bloemen, een vogel zonder lied …
Grenzeloos op zoek, in een verlaten gebied.

Verliefdheid is een droom, liefde een noodzaak.
Beiden berensterk … maar soms schieten ze elkander raak!

Door Ineke Verhagen
op 23 augustus 2010

#gedichten #liefde #verliefdheid