Another place

Take me to a place where the sun never stops shining
To a place where there’s no hate, no weapons and … no sorrow.
A place where I can be myself without a filter.
Take me to another planet … A planet that doesn’t exist yet.
A whole new planet.
A planet where animals live forever, because they are the only ones I can trust.
Take me to a beach with my focus on the sea.
A deserted beach with golden sand.
A beach filled with intense love.
Take me to a mountain.
A mountain with a valley where I can shout at a thousand echoes.
A mountain that heals me but knows the power of silence.
Take me back to myself … to who I really am.

Door Ineke Verhagen
1 mei 2026

In mijn hoofd ziet alles er anders uit.

In mijn hoofd ziet alles er een beetje anders uit
dan bij jou.
In mijn gedachten verdwaal ik
als een elf in de nacht.
In mijn diepste verlangens
verlies ik mezelf in niemendal.
In mijn hart sluiten deuren zich genadeloos.
In mijn hoofd zweven duizend gedachten
als vallende sterren.
In mijn dromen,
worden nachtmerries werkelijkheid.
In de diepste krochten van mijn ziel
word ik gedreven tot waanzin.
In mijn diepste verlangens
speel ik advocaat van de duivel.
In mijn hoofd, beleef ik emoties
als vuurwerk in de duisternis.
In mijn tranen zijn verdriet en vreugde
een levensecht toneelspel
In mijn woede
ben ik onzichtbaar en verdoofd.
In mijn lichaam trilt elke vezel
als een wervelwind.
In mijn hoofd ziet alles er een beetje anders uit
dan bij jou.

Ineke Verhagen
5 november 2025

One day i'll be gone.

One day I’ll be gone.
I will fly away and just give a wink to the setting sun.
One day I’ll take the plane to a world of peace,
blue skies, eternal sunshine and love …
Love, love, love.
Inside of me, there’s something very wrong.
I’m so tired of fighting,
so angry to forgive,
so sad to smile.
It feels like it’s too late to wake up.
Just too late.
Why have the birds stopped singing?
Why are my flowers all dying?
Why do dogs keep their distance from me?
Do they want to tell me something?
Or they just don’t love me anymore?
Nobody seems to understand what’s going on.
So I might be an alien or something…
Maybe my brain is slowly getting mad.
Am I getting crazy?
Loneliness is the worst cancer there is.
One day I’ll be gone.
I will fly away and it will be alone.

Ineke Verhagen
16 augustus 2025

Me and meself

I wish I was a dancer.
I wish I was a singer.
But I’m just a dreamer about things that don’t exist.
I could have been successful.
I could have been powerful.
I could have been rich.
But my heart is filled with poverty.
I wish I was a bird
and could fly in the night.
I wish I were a stone
so I couldn’t feel pain.
I’m only a second-hand mirror
which has been broken a thousand times.
I could have been someone.
I could have been an artist.
I could have been a painter.
But I’m not even a writer.
My mind is speechless
and my words are useless.
I’ll just keep searching and praying
that one day I will find myself.

Door Ineke Verhagen
21 februari 2025

The Angel

One day, an angel crossed my way,
but I told him to go away.
I wanted to live my life on my own,
and chose to be a very long time alone...
Some days later, he was there again.
In one way, I was glad, but again ...
I pushed him away for many years,
and maybe I broke his heart forever.
The story of my life is one of many ups,
but also one with many terrible downs.
I jumped for joy, I sang, I danced and I loved,
but I cried, I failed and I lost myself.
My sweet angel wasn't there anymore.
He was no longer my crying shoulder,
my listening ear, my deeply trust.
The only one I really loved, was nowhere to find.
But still ...
Many years later, the angel came back.
He was a bit older and stronger.
I was happy to see him again,
and even though we cannot turn back the clock.
it was one of the happiest moments in a long time.
If one day, an angel should cross my way,
I shall open my heart en reach his hand,
because if there's one thing that I really learned,
is to never let an angel slip away.

Door Ineke Verhagen

HEIMWEE

Heimwee

Ik had dromen, ik had verlangens.
Dromen die nooit zijn uitgekomen,
Verlangens die nooit werden ingelost.
Uren tikten voorbij,
dagen en weken werden jaren.
Jaren zijn verstreken…
Maar de liefde bleef uit.
En toen was er vandaag.
Maar wat met vandaag?
De zon die het niet kan winnen van de storm,
en tranen die niet willen wijken voor een lach.
Er is enkel heimwee voor wat had kunnen zijn.
Verloren wensen … stukgeslagen door de tijd.
En waar was jij?
Mijn liefste, waar ben jij toch?
Of verdien ik jou niet?
Zal alles gewoon bij het oude blijven?
Zal het leven gewoon aan me voorbij gaan,
de regen en de sneeuw blijven vallen
en de leegte nooit opgevuld geraken?
Het lijkt vandaag wel zo …

Door Ineke Verhagen
7 juli 2024

IK HEB SPIJT

 Ik heb spijt

Ik heb spijt van jou, spijt van mezelf, spijt van iedereen.

Ik heb spijt van mijn dromen, mijn verlangens, mijn passies en mijn daden.

Ik heb spijt.

Ik heb spijt van gisteren, spijt van vandaag.

Ik heb spijt van wat ik wil, wat ik kan en wat ik zou kunnen.

Ik heb spijt van mijn wensen... Mijn verlangens.

Ik heb zoveel spijt.

Ik heb spijt van mijn woede, spijt van mijn verdriet.

Ik heb spijt van wat ik deed, en vooral van wat ik niet deed.

Ik heb spijt van de zon en van de regen.

Ik heb spijt van alles en niets

Ik heb spijt.

Ik heb spijt van te zijn wie ik ben

6/9 2023

Er is geen plaats om te huilen

 Er is geen plaats om te huilen ….

enkel een hoekje om je in te verschuilen.

Alleen op jezelf met je eigen verdriet,

verborgen tranen die de wereld niet ziet.

Op deze aardbol is geen plaats voor tranen,

niet voor lelijke eendjes, alleen voor fiere zwanen.

Dus krop het maar gewoon weer op,

borst vooruit en hop hop hop.

Dus verloochen je steeds meer jezelf,

stel je je niet aan, en de grijze wolk verdwijnt vanzelf.

Slik het weg, hou je adem in en wees sterk ….

Geloof me … vroeg of laat doet karma toch zijn werk.

Want wanneer je echt verdrietig bent,

lijkt er plots niemand te zijn die je kent.

Wanneer het vanbinnen allemaal lijkt te scheuren,

is er net niets of niemand om je op te beuren.

En net dan wanneer je het zo nodig hebt,

Lijkt het of de zon voor eeuwig weg ebt.

Net op dat sombere moment,

besef je hoe eenzaam je wel bent.

Er is geen plaats om te huilen,

enkel een boom om je achter te verschuilen.

Alleen op jezelf met je stille verdriet,

verstopt in het donker, waar niemand het ziet.

Door Ineke Verhagen

22 augustus 2022

Er zijn dagen

Er zijn dagen dat de storm niet wil gaan liggen
en het tij niet lijkt te keren.
Een oceaan vol dromen en verlangens
wordt stukgeslagen door de donder en de bliksem.
Er zijn verhalen niet te vertellen
geheimen niet te onthullen
en verdriet niet te overstemmen.
Er zijn dagen dat de stilte pijn doet.
Vraagtekens over het waarom worden uitvergroot
Waarom
Waarom doet mezelf zijn soms zo'n pijn?
Er zijn dagen dat het 'rondom mij' lijkt aan te vallen
Ieder woord,
iedere blik
iedere zin
ieder geluid
Een zekere tristesse overheerst
bedwelmd door fonkels van angst
en soms van wanhoop.
Er zijn dagen waarin muziek ontroert
als nooit tevoren.
Dagen waarin geuren blijven hangen
en betekenis geven aan het verleden.
Er zijn dagen ....
Er zijn van die dagen die je doen stilstaan
en je tevens vertellen hoe je moet verdergaan

Door Ineke Verhagen
10 maart 2021

Maanlicht

 

Als het maanlicht schijnt

wil ik even vergeten hoe hard het kan zijn

wil ik even niets herinneren

en verdwalen in de donkere nacht.

Als het maanlicht schijnt

wil ik betoverd worden door een stille wind

op de klanken van een verroeste piano.

In het maanlicht

wil ik sterven in de armen van een engel

wil ik bevrijd worden van angst en weemoed

wil ik niets meer hoeven te voelen

In de stille straten van de stad

wil ik elke lantaarnpaal omhelzen,

knuffelen en zoenen.

Ik wil leeglopen in een verloren ziel.

Als het maanlicht schijnt

wil ik loslaten ...

loslaten en verdwijnen

In het maanlicht

wil ik herbronnen tegen de volgende morgen

Ineke Verhagen

17/10/2020