donderdag 21 maart 2019

Geef me twee woorden




Geef me twee woorden

en ik geef je er duizend terug.
Duizend woorden met een miljoen betekenissen.
Duizend redenen om je te laten gaan
en duizend redenen om je bij me te houden.

Toon me één emotie
en ik geef je een meer van tranen in de plaats.
Tover me de treden naar de sterren en waak over me …
waar je ook bent.

Met je wilde haren en je ogen zo donker als de nacht,
maak je me duizelig en soms verward.
Net als smeltende sneeuw dwarrel je rond in het park,
in de stad en in elke steeg.

Draag samen met me de wereld.
Vier armen om ze te ondersteunen
en twee harten om ze te verbinden.
Help me een haveloze ziel te redden,
en hem even te verlossen van zijn eenzaamheid.

Vergeef me mijn verliefdheid
en ik zeg vaarwel tegen de vlinders in mijn buik.
Vergeef me mijn idealisme
en maak me wakker als het tijd is om op te staan.

Door Ineke Verhagen
23 november 2013

maandag 14 januari 2019

In de kledingszaak




Tijdens de solden kan er vanalles gebeuren.
En ik vertel het graag in geuren en kleuren!

Tom en Ann werken in de afdeling ‘kleding’
en ieder doet daar lekker zijn eigen ding.
Ann helpt de vrouwen aan bh’s en slips,
en geeft hen tussendoor sappige tips.
Tom begint tussen de kleerhangers te zoeken,
en vindt voor de mannen de meest sexy onderbroeken.

De vrouwen dragen open schoenen zonder sokken,
zodat de mannen kunnen gluren onder hun rokken.
Voor sommigen zijn er ook nog bretellen,
terwijl anderen meer hebben aan sjartellen.
Dan zijn er nog de chique vrouwenjuwelen
en die vinden de mannen echt om te strelen!

Vervolgens gaan de mannen naar de pashokjes,
en daar zijn ze absoluut in hun nopjes.
Bij de vrouwen is het moeilijker om te beslissen,
waardoor de mannen diep in hun zak moeten vissen.

Aan de kassa schrikken ze zich dan ook een ongeluk,
en woedend geeft de man de vrouw een ruk!
De vrouw trekt aan de man zijn sjaal,
en gaat bijna met zijn hele bezit aan de haal!


zondag 30 september 2018

Soms wil ik eventjes verdwijnen

Soms wil ik gewoon eventjes verdwijnen.
Soms lijkt de zon niet te willen schijnen.
Ik wil dan eens non stop kunnen huilen
en me achter een hoge muur verschuilen.
Als de dag zich van de zon lijkt te beroven,
komt stil verdriet langzaam naar boven.
Lichaam en geest zijn moe gestreden
om een doodgebloed verleden.
De tempel van gecreëerd zelfvertrouwen,
lijkt vervloekt en hoger dan duizend flatgebouwen.
Ik heb de behoefte om even weg te kruipen,
als frustratie dreigt binnen te sluipen.
Elke dag opnieuw dezelfde kwelling ondergaan….
Laat me alsjeblieft toch even begaan!
Soms wil ik gewoon gerust worden gelaten,
en tegen niets of niemand moeten praten!
Van tijd tot tijd weet ik het totaal niet meer,
en voelt het als verdrinken in een verloren meer.
Ik zou willen brullen tegen de gedoemde vijand,
ook al verlies ik de strijd al op voorhand.
Soms lijkt het leven me niet waard te zijn,
voel ik me waardeloos, triest en vooral klein,
alsof ik me op een groot schip bevind, maar onbemand …
Tot ik word aangespoeld op een verlaten strand.
Vergeef me wanneer ik te veel energie van je neem…
Maar ik kan het gewoon niet altijd alleen.
Van tijd tot tijd verlies ik de complete moraal,
en duurt de zoektocht wat langer dan “normaal”.
Door Ineke Verhagen
17 september 2018

Draag me naar de sterren

Draag me naar de sterren en geef me de nacht.
Draag me naar een plek zonder lawaai..
een plek waar ik tot rust kan komen...
waar ik mijn ogen kan sluiten ...
een plek waar niets moet en ik mezelf kan zijn.
Draag me over de horizon
Leg me neer in het gras en laat me dromen,
dromen van verre mooie oorden.
Draag me op je arm, in je hand of in je hart.
Laat me rusten op je schouder.
Draag me over zee ...
Over wilde golven, over golfbrekers,
over grenzen.
Draag me naar de natuur, naar een bos
naar de schoonheid van elk nieuw seizoen.
Draag me gewoon ergens heen ...
Door Ineke Verhagen
20 september 2018

Dichteres Ineke Verhagen




Ik ben enorm blij dat ik deze jonge dichteres aan u mag voorstellen, als iemand je zo diep kan raken. Met simpele woorden, romantische gedachten, en andere magische atmosferen, zul je helemaal in de ban zijn van deze woordkunstenares. Al haar gedichten en poëzie zijn in verschillende thema's onderverdeeld. Zo kan je kiezen uit liefde, fun, verdriet, en ook warme gedichten over Kerstmis vergeet ze niet.

Neem even je tijd......


Een beste vriend......

zo simpel kan het zijn






Zo simpel kan het zijn
Wel niet zo goed voor de lijn
Maar het heeft toch zoooo gesmaakt
en mijn dagje koolhydraadrijker gemaakt!



En als dessert.... een tasje cafeï

Herfstwandeling 2017




Nog even genieten van de laatste zonnestralen, mooie herfstwandeling in Domein Vordenstein

Voordracht tijdens WAK 2015




Ineke verhagen leest gedichten voor tijdens de Week van de Amateurkunsten mei 2015.

Liefste zonneschijn
Mijn allerliefste zonneschijn,
Wil je alsjeblieft wegnemen … mijn hartenpijn.

Kun je me opnieuw doen zingen,
en me weer laten lachen om kleine dingen.

Ontneem me toch die slechte dromen,
zodat ik terug tot mezelf kan komen.

Laat me langzaam weer ademhalen,
door de streling van jouw warme stralen.

Help me mijn geliefde los te laten,
en niet meer over het verleden te praten.

Verlos me elke dag een beetje meer
van dat immens dreigend onweer.

Als een kind zou ik kunnen huilen,
en terug in moeders armen willen schuilen.

Het is echter niet omdat ik volwassen ben
dat ik de kracht van verdriet niet meer ken.

Mijn liefste zonneschijn,
Beloof me dat het overgaat … mijn hartenpijn.



Door Ineke Verhagen 10 augustus 2014

Voordracht tijdens WAK 2015

Voordracht Ineke Verhagen tijdens Wak 2015 (2)


Voordracht van Ineke Verhagen , tijdens Week van de amateurkunsten op het Marktplein van Schoten mei 2015

Voordracht tijdens WAK 2015




Voordracht van Ineke Verhagen, ze leest een van haar gedichten voor tijdens de week
van de Amateurkunsten 2015.

Til me op

en schenk me de zon.
Til me over de regenboog.
Draag me op je schouder en steek de rivier met me over.

Als liefde bergen kan verzetten,
zal zand verstenen, rotsen smelten
en de oceaan verbranden.

Blijf nog even naast me lopen
ook al ben je zo ver weg.

Vaarwel zeggen gaat vanzelf,
maar telkens wanneer het lente wordt,
worden verloren verlangens versterkt.

Werp nog eens een blik naar het huisje tussen de bomen …
Zie de neerslachtigheid in het struikgewas,
en hoor de heimwee in het lied van de merel.

De storm werkt als het ware verlammend,
zijn gehuil is beklijvend …
Maar de stilte blijft ontembaar
.
Til me op
en schenk me een traan van geluk.
Breng me naar een plek waar minuten niet meer tellen,
en waar de wijzers van de klok al een tijdje stilstaan