zaterdag 22 februari 2025
Me and meself
I wish I was a dancer.
I wish I was a singer.
But I’m just a dreamer about things that don’t exist.
I could have been successful.
I could have been powerful.
I could have been rich.
But my heart is filled with poverty.
I wish I was a bird
and could fly in the night.
I wish I were a stone
so I couldn’t feel pain.
I’m only a second-hand mirror
which has been broken a thousand times.
I could have been someone.
I could have been an artist.
I could have been a painter.
But I’m not even a writer.
My mind is speechless
and my words are useless.
I’ll just keep searching and praying
that one day I will find myself.
Door Ineke Verhagen
21 februari 2025
maandag 16 september 2024
The Angel
One day, an angel crossed my way,
but I told him to go away.
I wanted to live my life on my own,
and chose to be a very long time alone...
Some days later, he was there again.
In one way, I was glad, but again ...
I pushed him away for many years,
and maybe I broke his heart forever.
The story of my life is one of many ups,
but also one with many terrible downs.
I jumped for joy, I sang, I danced and I loved,
but I cried, I failed and I lost myself.
My sweet angel wasn't there anymore.
He was no longer my crying shoulder,
my listening ear, my deeply trust.
The only one I really loved, was nowhere to find.
But still ...
Many years later, the angel came back.
He was a bit older and stronger.
I was happy to see him again,
and even though we cannot turn back the clock.
it was one of the happiest moments in a long time.
If one day, an angel should cross my way,
I shall open my heart en reach his hand,
because if there's one thing that I really learned,
is to never let an angel slip away.
Door Ineke Verhagen
zaterdag 20 juli 2024
HEIMWEE
Heimwee
Ik had dromen, ik had verlangens.
Dromen die nooit zijn uitgekomen,
Verlangens die nooit werden ingelost.
Uren tikten voorbij,
dagen en weken werden jaren.
Jaren zijn verstreken…
Maar de liefde bleef uit.
En toen was er vandaag.
Maar wat met vandaag?
De zon die het niet kan winnen van de storm,
en tranen die niet willen wijken voor een lach.
Er is enkel heimwee voor wat had kunnen zijn.
Verloren wensen … stukgeslagen door de tijd.
En waar was jij?
Mijn liefste, waar ben jij toch?
Of verdien ik jou niet?
Zal alles gewoon bij het oude blijven?
Zal het leven gewoon aan me voorbij gaan,
de regen en de sneeuw blijven vallen
en de leegte nooit opgevuld geraken?
Het lijkt vandaag wel zo …
Door Ineke Verhagen
7 juli 2024
Ik had dromen, ik had verlangens.
Dromen die nooit zijn uitgekomen,
Verlangens die nooit werden ingelost.
Uren tikten voorbij,
dagen en weken werden jaren.
Jaren zijn verstreken…
Maar de liefde bleef uit.
En toen was er vandaag.
Maar wat met vandaag?
De zon die het niet kan winnen van de storm,
en tranen die niet willen wijken voor een lach.
Er is enkel heimwee voor wat had kunnen zijn.
Verloren wensen … stukgeslagen door de tijd.
En waar was jij?
Mijn liefste, waar ben jij toch?
Of verdien ik jou niet?
Zal alles gewoon bij het oude blijven?
Zal het leven gewoon aan me voorbij gaan,
de regen en de sneeuw blijven vallen
en de leegte nooit opgevuld geraken?
Het lijkt vandaag wel zo …
Door Ineke Verhagen
7 juli 2024
donderdag 7 september 2023
IK HEB SPIJT
Ik heb spijt
Ik heb spijt van jou, spijt van mezelf, spijt van iedereen.
Ik heb spijt van mijn dromen, mijn verlangens, mijn passies en mijn daden.
Ik heb spijt.
Ik heb spijt van gisteren, spijt van vandaag.
Ik heb spijt van mijn wensen... Mijn verlangens.
Ik heb zoveel spijt.
Ik heb spijt van mijn woede, spijt van mijn verdriet.
Ik heb spijt van wat ik deed, en vooral van wat ik niet deed.
Ik heb spijt van de zon en van de regen.
Ik heb spijt van alles en niets
Ik heb spijt.
Ik heb spijt van te zijn wie ik ben
6/9 2023
woensdag 11 januari 2023
Er is geen plaats om te huilen
Er is geen plaats om te huilen ….
enkel een hoekje om je in te verschuilen.
Alleen op jezelf met je eigen verdriet,
Op deze aardbol is geen plaats voor tranen,
niet voor lelijke eendjes, alleen voor fiere zwanen.
Dus krop het maar gewoon weer op,
borst vooruit en hop hop hop.
Dus verloochen je steeds meer jezelf,
stel je je niet aan, en de grijze wolk verdwijnt vanzelf.
Slik het weg, hou je adem in en wees sterk ….
Geloof me … vroeg of laat doet karma toch zijn werk.
Want wanneer je echt verdrietig bent,
lijkt er plots niemand te zijn die je kent.
Wanneer het vanbinnen allemaal lijkt te scheuren,
is er net niets of niemand om je op te beuren.
En net dan wanneer je het zo nodig hebt,
Lijkt het of de zon voor eeuwig weg ebt.
Net op dat sombere moment,
besef je hoe eenzaam je wel bent.
Er is geen plaats om te huilen,
enkel een boom om je achter te verschuilen.
Alleen op jezelf met je stille verdriet,
verstopt in het donker, waar niemand het ziet.
Door Ineke Verhagen
22 augustus 2022
vrijdag 12 maart 2021
Er zijn dagen
Er zijn dagen dat de storm niet wil gaan liggen
en het tij niet lijkt te keren.
Een oceaan vol dromen en verlangens
wordt stukgeslagen door de donder en de bliksem.
Er zijn verhalen niet te vertellen
geheimen niet te onthullen
en verdriet niet te overstemmen.
Er zijn dagen dat de stilte pijn doet.
Vraagtekens over het waarom worden uitvergroot
Waarom
Waarom doet mezelf zijn soms zo'n pijn?
Er zijn dagen dat het 'rondom mij' lijkt aan te vallen
Ieder woord,
iedere blik
iedere zin
ieder geluid
Een zekere tristesse overheerst
bedwelmd door fonkels van angst
en soms van wanhoop.
Er zijn dagen waarin muziek ontroert
als nooit tevoren.
Dagen waarin geuren blijven hangen
en betekenis geven aan het verleden.
Er zijn dagen ....
Er zijn van die dagen die je doen stilstaan
en je tevens vertellen hoe je moet verdergaan
Door Ineke Verhagen
10 maart 2021
en het tij niet lijkt te keren.
Een oceaan vol dromen en verlangens
wordt stukgeslagen door de donder en de bliksem.
Er zijn verhalen niet te vertellen
geheimen niet te onthullen
en verdriet niet te overstemmen.
Er zijn dagen dat de stilte pijn doet.
Vraagtekens over het waarom worden uitvergroot
Waarom
Waarom doet mezelf zijn soms zo'n pijn?
Er zijn dagen dat het 'rondom mij' lijkt aan te vallen
Ieder woord,
iedere blik
iedere zin
ieder geluid
Een zekere tristesse overheerst
bedwelmd door fonkels van angst
en soms van wanhoop.
Er zijn dagen waarin muziek ontroert
als nooit tevoren.
Dagen waarin geuren blijven hangen
en betekenis geven aan het verleden.
Er zijn dagen ....
Er zijn van die dagen die je doen stilstaan
en je tevens vertellen hoe je moet verdergaan
Door Ineke Verhagen
10 maart 2021
dinsdag 20 oktober 2020
Maanlicht
Als het maanlicht schijnt
wil ik even vergeten hoe hard het kan zijn
wil ik even niets herinneren
en verdwalen in de donkere nacht.
Als het maanlicht schijnt
wil ik betoverd worden door een stille wind
op de klanken van een verroeste piano.
In het maanlicht
wil ik sterven in de armen van een engel
wil ik bevrijd worden van angst en weemoed
wil ik niets meer hoeven te voelen
In de stille straten van de stad
wil ik elke lantaarnpaal omhelzen,
knuffelen en zoenen.
Ik wil leeglopen in een verloren ziel.
Als het maanlicht schijnt
wil ik loslaten ...
loslaten en verdwijnen
In het maanlicht
wil ik herbronnen tegen de volgende morgen
Ineke Verhagen
17/10/2020
dinsdag 14 januari 2020
Op een kille winternacht
Op een kille winternacht werd ik verblind door jouw blik.
Frustraties, woede en stille leemtes vertoonden vraagtekens op je gezicht.
Terwijl ik angstig en machteloos naar je toekeek, wou ik een reddende engel zijn,
maar ik besefte niet dat ik er zelf naar op zoek was.
Verwarring bracht ons bij elkaar,
en regen, sneeuw en storm haalden ons weer uiteen.
We voelden elkaar aan, terwijl er van liefde geen sprake was.
Eigenlijk waren we allebei gewoon zoekend naar antwoorden.
Dromen en illusies, drank en seks, haat en verdriet
scheurden onze werelden weer in duizend stukken.
Jaren verstreken en dagen en uren gleden langzaam voorbij.
Niets was nog herkenbaar.
Niets kon de herinnering nog bekoren.
Stilte kan hard zijn.
Stilte kan wreed zijn.
Maar stilte kan breken als half bevroren ijs waarin jouw weerspiegeling mijn verbeelding plots weer de kost geeft.
En net wanneer ik vrede heb gevonden met de herinnering, mijn laatste traan is vervlogen en mijn hart bevrijd is …
vertroebel je opnieuw mijn zicht.
Plots is het alsof mijn hart in jouw hand ligt,
mijn angst in jouw blik,
en mijn verdriet in jouw kus.
Maar je bent niet wat ik wou, en je was niet wat ik wou,
ook al heeft het lot allang bepaald waar de weg heen leiden zal …
Ik voel me zweven op pijnigende golven van afscheid.
Jouw zien lijden is hard, hevig en hartverscheurend.
Maar mezelf daarin verliezen is gewoonweg onaantastbaar.
Door Ine Verhagen
op 6 februari 2010
Ik neem het zoals het komt
Deze nacht droomde ik dat iemand me ten huwelijk vroeg.
Het was niet op een romantisch strand, maar in een bruine kroeg.
We dronken geen champagne en aten geen kaviaar.
Er was alleen pils, en het brood van onze croque was amper gaar.
Rock afgewisseld met jazz muziek
vormde de achtergrond van onze tactiek.
Magie deed ons vergeten waar we waren,
zelfs al zat onbekend gezelschap naar ons te staren.
De dag maakte plaats voor de nacht,
en de sterren aan de hemel hielden stilletjes de wacht.
Tot op zeker moment weer de zon op kwam,
en ik me plots afvroeg 'wie was nu die mysterieuze man'?
Ik weet het nog steeds niet,
een droom toont soms dingen die je niet onmiddellijk ziet.
Hij kan je laten drijven op wolken van nostalgie,
soms is hij betekenisvol, soms ook pure fantasie.
Hij wist me wel één ding te vertellen,
dat is dat ik me geen vragen hoef te stellen.
Ik moet de wind laten waaien zoals hij waait,
de sneeuw laten vallen waar nieuwe oogst wordt gezaaid.
Ik moet niet zoeken naar mijn geliefde, maar hem opwachten aan de voordeur.
Wanneer hij binnenkomt, zal ik samen met hem vechten tegen de sleur.
Maar ik zal van hem houden zoals hij is.
Perfectie bestaat niet, en is ook geen gemis.
Ik zal het nemen zoals het komt.
vrijdag 13 september 2019
11 september ...
Op een dag stond de wereld stil.
Op een onbewaakt moment werd alles koud en kil.
Een dag die mooi en zorgeloos begon
veranderde plots in een waanbeeld
van de ondergaande zon.
Zomaar een dag,
maar onmogelijk te vergeten.
Eén datum … gegrift in ons geweten.
Zomaar een moment
ijzingwekkend en genadeloos.
Was één of andere God dan werkelijk zo boos?
Onschuldige dromen plots aan stukken gescheurd.
Talloze verlangens voor eeuwig besmeurd.
Hoopvolle vragen nog steeds onbeantwoord
Heden en verleden door gewetenloze harten vermoord.
Het is zomaar een dag
die menige tranen heeft laten vloeien.
Het is zomaar een moment
dat pijn en haat heeft doen groeien.
Het is een nachtmerrie
waarvan de herinnering eeuwig zal blijven bestaan
En voor sommigen zal het lijken
alsof ze elke dag opnieuw weer een beetje doodgaan.
Door Ine Verhagen
op 23 juli 2010
Abonneren op:
Posts (Atom)